یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست         جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز دل و دین من است               تا در آغوش که می‌خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد                  راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو                 بازپرسید خدا را که به پروانه کیست

می‌دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد         که دل نازک او مایل افسانه کیست

یا رب آن شاهوش ماه رخ زهره جبین              در یکتای که و گوهر یک دانه کیست
گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو                    زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست