لوگو حافظ‌پجوهی

حافظ‌پجوهی، نزدیک‌ترین هم‌نشینی و هم‌سخنی با حافظ

با بلندنظری (=همت) از زوایای جدید به موضوعات تازه نظر کنید.

         صحیح‌خوانی غزلیات حافظ

دارم امید عاطفتی از جناب دوست                   کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست

دانم که بگذرد ز سر جرم من که او                   گر چه پریوش است ولیکن فرشته خوست

چندان گریستیم که هر کس که برگذشت         در اشک ما چو دید روان گفت کاین چه جوست

هیچ است آن دهان و نبینم از او نشان             موی است آن میان و ندانم که آن چه موست

دارم عجب ز نقش خیالش که چون نرفت         از دیده‌ام که دم به دمش کار شست و شوست

بی گفت و گوی زلف تو دل را همی‌کشد           با زلف دلکش تو که را روی گفت و گوست

عمریست تا ز زلف تو بویی شنیده‌ام                زان بوی در مشام دل من هنوز بوست
حافظ بد است حال پریشان تو ولی                  بر بوی زلف یار پریشانیت نکوست

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.