لوگو حافظ‌پجوهی

حافظ‌پجوهی، نزدیک‌ترین هم‌نشینی و هم‌سخنی با حافظ

با بلندنظری (=همت) از زوایای جدید به موضوعات تازه نظر کنید.

         صحیح‌خوانی غزلیات حافظ

به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است                  بکش به غمزه که اینش سزای خویشتن است

گرت ز دست برآید مراد خاطر ما                               به دست باش که خیری به جای خویشتن است

به جانت ای بت شیرین دهن که همچون شمع          شبان تیره مرادم فنای خویشتن است

چو رای عشق زدی با تو گفتم ای بلبل                       مکن که آن گل خندان برای خویشتن است

به مشک چین و چگل نیست بوی گل محتاج            که نافه‌هاش ز بند قبای خویشتن است

مرو به خانه ارباب بی‌مروت دهر                             که گنج عافیتت در سرای خویشتن است
بسوخت حافظ و در شرط عشقبازی او                      هنوز بر سر عهد و وفای خویشتن است

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

For security, use of Google's reCAPTCHA service is required which is subject to the Google Privacy Policy and Terms of Use.

I agree to these terms.