اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول                             رسد به دولت وصل تو کار من به اصول

قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا                                    فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول

چو بر در تو من بینوای بی زر و زور                                 به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول

کجا روم؟ چه کنم؟ چاره از کجا جویم؟                           که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

من شکستهٔ بدحال زندگی یابم                                      در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

خرابتر ز دل من غم تو جای نیافت                                 که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول

دل از جواهر مهرت چو صیقلی دارد                               بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

چه جرم کرده‌ام ای جان و دل به حضرت تو                   که طاعت من بیدل نمی‌شود مقبول

به درد عشق بساز و خموش کن حافظ                          رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول