خانه » حافظ » غزلیات حافظ » غزل شماره 273- اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش – حریف خانه و گرمابه و گلستان باش
اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش حریف
خانه و گرمابه و گلستان باش
شکنج زلف پریشان به دست باد مده مگو
که خاطر عشاق گو پریشان باش
گرت هواست که با خضر همنشین باشی نهان
ز چشم سکندر چو آب حیوان باش
زبور عشق نوازی نه کار هر مرغیست بیا
و نوگل این بلبل غزل خوان باش
طریق خدمت و آیین بندگی کردن خدای
را که رها کن به ما و سلطان باش
دگر به صید حرم تیغ برمکش زنهار وز
آن که با دل ما کردهای پشیمان باش
تو شمع انجمنی یکزبان و یکدل شو خیال
و کوشش پروانه بین و خندان باش
کمال دلبری و حسن در نظربازیست به
شیوه نظر از نادران دوران باش
خموش حافظ و از جور یار ناله مکن تو
را که گفت که در روی خوب حیران باش؟