دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز                                دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آمیز

فدای پیرهن چاک ماه رویان باد                                    هزار جامه تقوی و خرقه پرهیز

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد                        که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

فرشته عشق نداند که چیست ای ساقی                        بخواه جام و گلابی به خاک آدم ریز

پیاله بر کفنم بند تا سحرگه حشر                                  به می ز دل ببرم هول روز رستاخیز

فقیر و خسته به درگاهت آمدم رحمی                           که جز ولای توام نیست هیچ دست آویز

بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت                          که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست                      تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز