صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار                                  وز او به عاشق بی‌دل خبر دریغ مدار

به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل                     نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار

حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی                            کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است         ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار

کنون که چشمه قند است لعل نوشینت                        سخن بگوی و ز طوطی شکر دریغ مدار

مکارم تو به آفاق می‌برد شاعر                                        از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار

چو ذکر خیر طلب می‌کنی سخن این است                     که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار

غبار غم برود حال خوش شود حافظ                             تو آب دیده از این رهگذر دریغ مدار