رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید                             وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید

صفیر مرغ برآمد بط شراب کجاست                              فغان فتاد به بلبل نقاب گل که کشید

ز میوه‌های بهشتی چه ذوق دریابد                                هر آن که سیب زنخدان شاهدی نگزید

مکن ز غصه شکایت که در طریق طلب                          به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید

ز روی ساقی مه وش گلی بچین امروز                            که گرد عارض بستان خط بنفشه دمید

چنان کرشمه ساقی دلم ز دست ببرد                            که با کسی دگرم نیست برگ گفت و شنید

من این مرقع رنگین چو گل بخواهم سوخت                 که پیر باده فروشش به جرعه‌ای نخرید

بهار می‌گذرد دادگسترا دریاب                                        که رفت موسم و حافظ هنوز می نچشید