من و انکار شراب این چه حکایت باشد             غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد

تا به غایت ره میخانه نمی‌دانستم                    ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز           تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد

زاهد ار راه به رندی نبرد معذور است                عشق کاریست که موقوف هدایت باشد

من که شب‌ها ره تقوا زده‌ام با دف و چنگ        این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند                     پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد
دوش از این غصه نخفتم که رفیقی می‌گفت      حافظ ار مست بود جای شکایت باشد