دلا بسوز که سوز تو کارها بکند                                      نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

عتاب یار پری چهره عاشقانه بکش                                که یک کرشمه تلافی صد جفا بکند

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند                                  هر آن که خدمت جام جهان نما بکند

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک                   چو درد در تو نبیند که را دوا بکند

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار                       که رحم اگر نکند مدعی خدا بکند

ز بخت خفته ملولم بود که بیداری                                به وقت فاتحه صبح یک دعا بکند

بسوخت حافظ و بویی به زلف یار نبرد                           مگر دلالت این دولتش صبا بکند