تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد                        وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست                به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

جمال صورت و معنی ز امن صحت توست         که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد

در این چمن چو درآید خزان به یغمایی             رهش به سرو سهی قامت بلند مباد

در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد                 مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد

هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند         بر آتش تو به جز جان او سپند مباد
شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی                   که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد